Inez Suarez – pierwsza kobieta – konkwistador, która uczestniczyła w podboju imperium Inków.
Pochodziła z Hiszpańskiego miasta Plasenci, koło Estremadury, gdzie urodziła się w roku 1507.
Wcześnie wychodzi za mąż, ale nazwisko męża nie jest znane: Figueroa, Padilla lub Juan de Málaga. W Hiszpanii mieszkali w Maladze.
Mąż udaje się na podbój obu Ameryk. Inez cierpliwi czeka na niego prawie 10 lat, a gdy dostaje pozwolenie udaje się w roku 1537 do Ameryki. Podróżowała przez Karaiby, Panamę i Limę, gdzie dowiedziała się że małżonek poległ w bitwie pod Salinas, a ona otrzymała w ramach zadośćuczynienia ziemie w Cuzco.
Poznaje Pedro de Valdivię i razem tworzą udany związek, jednak by nie gorszyć Kościoła nieślubnym związkiem, towarzyszy mu jako służąca.
Trudno powiedzieć kiedy zaczął się romans Inés i Valdivii. Świadek zaznający w procesie przeciw gubernatorowi Chile w 1548 r. twierdził, że żyją ze sobą osiem lat, a ich związek rozpoczął się jeszcze w Peru. Musiałoby więc wydarzyć się to tuż przed wyruszeniem Valdivii na wyprawę.
U boku Pedro walczy w jego oddziale na terenach dzisiejszego Chile. Sprawuje opiekę nad rannymi,  zaopatruje walczących w wodę i żywność. Sami konkwistadorzy wysoko ją cenili opisując jako kobietę niezwykle zdeterminowaną i lojalną, dyskretną, rozsądną i hojną.
Była znana z bezwzględności i okrucieństw wobec Inków. Z zimną krwią mordowała wojowników i curaców tamtejszych plemion.
Potrafiła odnaleźć za pomocą różdżki z gałęzi wodę na pustyni Atacama oraz odkryła, że owoce kaktusa są jadalne.
Zażegnała także konflikt Valdivi i De la Hoz w sprawie praw do podboju terytorium Chile.
11 września 1541 roku oddział Pedro de Valdivii z Santiago de la Nueva Extremadura, został zaatakowany przez 20000 oddział wojowników Picunches, którymi dowodził curaca Michimalonca. Jest to pierwsza potyczka z tzw. „wojny araukańskiej” z lat 1541-1571.
Atak odparto ale osada został zniszczona, głównie przez wystrzeliwane strzały zapalające. Zginęło 4 Hiszpanów i kilka koni.

Walka ta zapisała się w historii tym, że najbardziej waleczną osobą była Inez Suarez. Odcięła ona głowy 7 przetrzymywanym cucara. Dzięki nieładowi i zamieszaniu wywołanemu wśród Indian rzuconymi w nich odciętymi głowami, Hiszpanom udało się odzyskać przewagę i odstraszyć wrogów. Akcja Inéz zostaje doceniona przez Hiszpanów i Valdivia wręczył jej w roku 1544 odznaczenie.

Zapraszam do odwiedzenia strony na Facebook