Jak wynika z kronik, wśród ludów przedinkaskich żyjących na obszarach dzisiejszego Peru kanibalizm nie należał do rzadkości.
Szczególnie ludy Antisuyu, a więc mieszkańcy środkowo-wschodnich regionów, jedli ludzkie mięso, i byli – jak mówi kronika – dziksi od tygrysów, nie mając boga ani cnót.
Krew Inków – Mariusz Wollny – pisarz, z wykształcenia etnograf, z zamiłowania historyki i amerykanista, autor powieści, książek popularnonaukowych i opowiadań dla dzieci.
Początki andyjskiej archeologii na obszarze dawnego imperium Inków.
Pierwsze wykopaliska w Peru prowadził Ephraim George Squier w roku 1864 – na terenie Pachacamac. Nie były to jeszcze profesjonalne badania archeologiczne – nie stosowano bowiem technik stratygraficznych i w niewielkim stopniu wykorzystywano analizę zespołów archeologicznych.
Czytaj dalej
Ciężkie życie Inkaskich generałów – Historia armii Inkaskiej.
Capac Yupanqui był zaufanym generałem Pachacuteca – IX Inki. Podczas kampanii tocznej na południowym wybrzeżu generał otrzymał od Inki polecenie rozszerzenia granic państwa o tereny północne. Inka zaś udał w drogę powrotną do Cuzco.
Alejo Garcia był Portugalczykiem, który – jak głosi legenda – był pierwszym białym człowiekiem który postawił swoją stopę na Inkaskiej ziemi.
To mało znana opowieść. Ci, którzy poszukują informacji o zdobywcach, najczęściej słyszą lub czytają o Francisco Pizarro lub Diego de Almagro – ale oni pierwszy raz dotarli do kraju Inków dopiero w roku 1524.
Na stronie „Feel Peru Travel” – Polskiego Biura Podróży w Ameryce Południowej ukazał się artykuł o Inkach i o Peru – mojego autorstwa. Zapraszam do lektury.
Pchla danina. Z plemieniem Ura (Uru, Uros), zamieszkującym jezioro Titicaca związana jest ciekawa legenda. Byli to ludzie koczujący na wyspach jeziora, mieszkający w trzcinowych chatach i pływający po jeziorze na tratwach wykonywanych z trzciny totora, porastającej brzegi. Posiadali swój własny język i znacznie ciemniejsza karnację od Inków.
Okup Atahualpy. Była sobota, 16 listopad 1532 roku, kiedy Atahualpa – Sapa Inka państwa Inków – został w Cajamarca pojmany przez Hiszpańskich konkwistadorów, dowodzonych przez Francisco Pizarro.
Przetrzymywano go w pewnym pomieszczeniu niedaleko Cajamarca.
W zamian za uwolnienie zaoferował Hiszpanom niebotyczny okup. Wyciągnął rękę i oświadczył, że do tej wysokości wypełni to pomieszczenie złotem, a srebrem pomieszczenie mniejsze, stojące obok, ale za to wypełni je dwa razy. Linię narysował Atahualpa kawałkiem zwęglonego drewna które wypadło z ogniska.
El Dorado – wyprawa Pizarro i Orellany. W czasach podboju, rdzenni mieszkańcy Peru często przekazywali Hiszpanom informacje o ukrytych na terenie państwa Inków skarbach i bogatych krainach.
Z opowieści inkaskiej konkubiny Hernando Pizarra wynikało, że na wschodzie kraju żyje „pozłacany króla”, który rzekomo miał władać tamtą okolicą. A ponieważ słowo „pozłacany” w języku hiszpańskim znaczy „El Dorado” – tak zaczęto określać tą mityczna krainę.