Początki Cuzco i późniejsza rozbudowa.
Założycielem Cuzco był Manco Capac. Gdy przybył w te okolice istniała tu osada Acamama, a lokalne granice dzieliły obszar na cztery dzielnice: Quinti Cancha, Chumbi Cancha, Sairi Cancza i Yarambuy Cancza. W późniejszym okresie, gdy władza Manco Capaca się umacniała, dokonano kolejnego podziału miasta, w wyniku którego powstały czery curacazgo: Manco Capac, Tocay Capac, Pinahua Capac i Colla Capac. Manco nakazał również założyć wiele wsi w obrębie miasta.
Kiedy w Peru pojawili się Hiszpanie, nazywali Cuzco Nowym Toledo, gdyż położenie geograficzne i architektura tych dwóch miast były podobne. W późniejszych latach Hiszpanie powrócili do nazwy Cuzco.
Archiwum kategorii: Historia Inków
Ceque – tajemnicze linie Inków
Ceque – tajemnicze linie kultury Inków, były abstrakcyjnymi liniami mającymi swój początek w świątyni Słońca w Cuzco. W niektórych źródła określane jako ziqi. Stamtąd rozciągały się na całe Tahuantinsuyu, przypominając gigantyczne quipu promienie, mające wielkie znaczenie religijne. Zgodnie z obowiązującym w państwie Inków zwyczajem dzieliły się one na cztery grupy rozchodzące się do poszczególnych prowincji: Chinchaysuyu, Antisuyu, Cuntisuyu i Collasuyu.
Mitologia andyjska o początkach Inków
Mitologia andyjska o początkach Inków. Gdy grupa pod przywództwem Manco Capaca przybyła do Acamamy, skończył się długi okres jej tułaczki i poszukiwań dogodnych terenów uprawnych.
Zgodnie z mitologią inkaską autorstwa Garcilasa de la Vega, Manco Capac i Mama Ocllo wyłonili się z wód jeziora Titicaca i skierowali się na północ, w celu znalezienia takiej doliny, by magiczny pręt Manco Capaca mógł bez trudu zagłębić się w ziemi. Tak się stało na wzniesieniu zwanym Huanacauri, w pobliżu miejsca, na którym w niedalekiej przyszłości miało powstać Cuzco. Mityczna para założyła w tym miejscu stolicę państwa, ustanawiając dla nowej cywilizacji ład, kulturę, sztukę oraz kult Słońca. Czytaj dalej
Co było zanim w Cuzco pojawili się Inkowie
Co było zanim w Cuzco pojawili się Inkowie?. Hiszpańscy konkwistadorzy podbili imperium Inków. Ale co było wcześniej ? Jak kształtowało się to państwo, jaką drogą dotarło do takiego poziomu rozwoju ?
Niestety nasza wiedza opiera się jedynie na zapiskach pochodzących z okresu po tzw. konkwiście. Inkowie bowiem nie znali pisma, a przekazywanie swojej historii realizowali przez pieśni, malowidła i ustne przekazy.
Jednego możemy być pewni. Państwo Inków nie ma wielowiekowej historii. Swoją potęgę zbudowało głównie na terytoriach i dziedzictwach podbijanych kultur. Państwo Inków było bowiem ostatnim etapem w procesie kształtowania się wysoko rozwiniętych kultur przedhiszpańskich. Czytaj dalej
Ekspedycje ratunkowe wysłane przez Francisco Pizarro do obleganego przez oddziały Inkaskie miasta Cuzco
Ekspedycje ratunkowe wysłane przez Pizarro do obleganego Cuzco. W roku 1536 Inkowie rozpoczęli rewolucje, którą zainicjował Manco Inka. Z uwagi na to, że był on w tym okresie więziony w Cuzco przez Hiszpanów, rolę organizatora rebelii przejął Villac Umu – główny kapłan świątyni Coricancha.
Manco Inka, który do tej pory stosował metodę dyplomatycznej negocjacji, skłonił się do podjęcia walki, widzą jak konkwistadorzy traktują Indian, jego rodzinę, jak grabią i niszczą dorobek jego przodków. Manco Inca zdawał sobie sprawę, że walka na otwartym terenie z kawalerią hiszpańską, która wykorzystywała konie, była dla armii inkaskiej skazana na niepowodzenie. Jednak z uwagi na ukształtowanie peruwiańskiego terenu, zrodziła się dla Inków szansa odwrócenia tej sytuacji.
Uzbrojenie wojsk Hiszpańskich i Inkaskich
Uzbrojenie wojsk Hiszpańskich i Inkaskich. Armia inkaska posiadała dwa rodzaje broni: ofensywna i defensywną.
Broń ofensywna:
Łuki i strzały – najczęściej używana broń, głównie przez wojowników mieszkających w dżungli. Łuki mogły mieć 2 metry, a strzały długość od 1.2 do 1.5 metra.
Antañaui – oszczepy, miały czubki miedziane lub brązowe w kształcie stożka. Wnikały głęboko w ciało przeciwnika i przebijały tarcze.
Honda lub huaraca, które służyły do rzucania kamieniami. Lina była zakończona trzema odnogami, z umieszczonymi okrągłymi kamieniami. Wojownik rozkręcał linę nad głową, a rzut powodował okręcanie się jej na przeciwniku. Inkowie stosowali ta broń do powalania hiszpańskich koni. Stosowano także z rozżarzonym kamieniami jako pociski zapalające – taki manewr stosowano przy oblężeniu Cuzco. Czytaj dalej
Diego Ortiz i Marcos Garcia – hiszpańscy misjonarze na terenach Vilcabamby
Diego Ortiz i Marcos Garcia – hiszpańscy misjonarze w Vilcabamba.
2 stycznia 1569 roku Król Hiszpanii Filip II ratyfikuje w Madrycie traktat z Aobamby, W ustaleniach traktatu zapisano miedzy innymi, że na teren Vilcabamby wpuszczeni zostaną dwaj hiszpańscy misjonarze. Pierwszym z nich był Marcos Garcia, przebywający wcześniej w rejonie rzeki Apurimac nawracając Indian z Carco oraz budując kościoły w trzech wioskach, a w pięciu postawił drewniane krzyże. Potem Garcia przebywał w Huarancancalla, nawracając Indian Antis i Pilcosuni. We wrześniu 1569 do Królestwa Vilcabamba przybywa Diego Ortiz, drugi duchowny, bardziej przychylnie nastawiony do Indian niż Garcia. Ortiz nauczał Indian i leczył, miał u nich większe poparcie i poszanowanie niż Garcia. Czytaj dalej
Fotografia Martina Chambi
Fotografia Martina Chambi. Dla tych, którzy chcą zobaczyć jak wyglądało życie w Andach na przełomie XIX i XX wieku, zapraszam do zapoznania się z twórczością fotografa Martina Chambi.
Martín Chambi Jiménez, urodzony w peruwiańskim Puno 5 listopada 1891, był pierwszym, rdzennym fotografem latynoamerykańskim. Uznany za głęboką historyczną i etniczną wartość dokumentacyjną swoich zdjęć, był fotografem portretowym w miastach i wsiach peruwiańskich Andów, a także wykonał wiele zdjęć krajobrazowych, które sprzedawał głównie w formie pocztówek, formatu, którego był pionierem w Peru. Czytaj dalej
Rysunki Felipe Guaman Poma de Ayala
Rysunki Felipe Guaman Poma de Ayala. Mówiąc o historii Inków nie można pominąć osoby Felipe Guaman Poma de Ayala, urodzonego ok. 1550 – historyka, kronikarza pochodzenia indiańskiego.
Był on potomkiem arystokratycznych rodów dawnego imperium inkaskiego. Urodził się w prowincji Lucanas. Posługiwał się językiem keczua, w młodym wieku nauczył się jednak także języka kastylijskiego. W keczua jego imię brzmiało Waman (orzeł) Poma. Był tłumaczem hiszpańskich duchownych, zwalczających w drugiej połowie XVI wieku ruchy bałwochwalcze wśród Indian.
Trzy wyprawy Francisco Pizarro
Trzy wyprawy Francisco Pizarro.
Pierwsze wzmianki o bogactwie nieznanego jeszcze przez Europejczyków państwa Inków dotarły do hiszpańskich zdobywców Nowego Świata. Były to zazwyczaj podróże awanturniczych oddziałów pływających po czwartej wyprawie Kolumba – po obszarach środkowo- i południowo-amerykańskich.
Finansowanie tych pierwszych wypraw odbywało się przez bogatych kupców, którzy pod pretekstem zdobywania nowych ziem dla Hiszpańskiego króla uprawiali handel niewolnikami i poszukali złota.
Pierwsze wyprawy skierowane na północne wybrzeże Ameryki Południowej wypływały w latach 1508 – 1515 i docierały do zatoki Darien.