Archiwum kategorii: Podbój imperium Inków

Mitologia andyjska o początkach Inków

Opublikowany przez
Odpowiedz

Mitologia andyjska o początkach Inków. Gdy grupa pod przywództwem Manco Capaca przybyła do Acamamy, skończył się długi okres jej tułaczki i poszukiwań dogodnych terenów uprawnych.

Zgodnie z mitologią inkaską autorstwa Garcilasa de la Vega, Manco Capac i Mama Ocllo wyłonili się z wód jeziora Titicaca i skierowali się na północ, w celu znalezienia takiej doliny, by magiczny pręt Manco Capaca mógł bez trudu zagłębić się w ziemi. Tak się stało na wzniesieniu zwanym Huanacauri, w pobliżu miejsca, na którym w niedalekiej przyszłości miało powstać Cuzco. Mityczna para założyła w tym miejscu stolicę państwa, ustanawiając dla nowej cywilizacji ład, kulturę, sztukę oraz kult Słońca. Czytaj dalej →

Co było zanim w Cuzco pojawili się Inkowie

Opublikowany przez
Odpowiedz

Co było zanim w Cuzco pojawili się Inkowie?. Hiszpańscy konkwistadorzy podbili imperium Inków. Ale co było wcześniej ? Jak kształtowało się  to państwo, jaką drogą dotarło do takiego poziomu rozwoju ?

Niestety nasza wiedza opiera się jedynie na zapiskach pochodzących z okresu po tzw. konkwiście. Inkowie bowiem nie znali pisma, a przekazywanie swojej historii realizowali przez pieśni, malowidła i ustne przekazy.

Jednego możemy być pewni. Państwo Inków nie ma wielowiekowej historii. Swoją potęgę zbudowało głównie na terytoriach i dziedzictwach podbijanych kultur. Państwo Inków było bowiem ostatnim etapem w procesie kształtowania się wysoko rozwiniętych kultur przedhiszpańskich. Czytaj dalej →

Ekspedycje ratunkowe wysłane przez Francisco Pizarro do obleganego przez oddziały Inkaskie miasta Cuzco

Opublikowany przez
Odpowiedz

Ekspedycje ratunkowe wysłane przez Pizarro do obleganego Cuzco. W roku 1536 Inkowie rozpoczęli rewolucje, którą zainicjował Manco Inka. Z uwagi na to, że był on w tym okresie więziony w Cuzco przez Hiszpanów, rolę organizatora rebelii przejął Villac Umu – główny kapłan świątyni Coricancha.

Manco Inka, który do tej pory stosował metodę dyplomatycznej negocjacji, skłonił się do podjęcia walki, widzą jak konkwistadorzy traktują Indian, jego rodzinę, jak grabią i niszczą dorobek jego przodków. Manco Inca zdawał sobie sprawę, że walka na otwartym terenie z kawalerią hiszpańską, która wykorzystywała konie, była dla armii inkaskiej skazana na niepowodzenie. Jednak z uwagi na ukształtowanie peruwiańskiego terenu, zrodziła się dla Inków szansa odwrócenia tej sytuacji.

Czytaj dalej →

Uzbrojenie wojsk Hiszpańskich i Inkaskich

Opublikowany przez
Odpowiedz

Uzbrojenie wojsk Hiszpańskich i Inkaskich. Armia inkaska posiadała dwa rodzaje broni: ofensywna i defensywną.

Broń ofensywna:

Łuki i strzały – najczęściej używana broń, głównie przez wojowników mieszkających w dżungli. Łuki mogły mieć 2 metry, a strzały długość od 1.2 do 1.5 metra.
Antañaui – oszczepy, miały czubki miedziane lub brązowe w kształcie stożka. Wnikały głęboko w ciało przeciwnika i przebijały tarcze.
Honda lub huaraca, które służyły do rzucania kamieniami. Lina była zakończona trzema odnogami, z umieszczonymi okrągłymi kamieniami. Wojownik rozkręcał linę nad głową, a rzut powodował okręcanie się jej na przeciwniku. Inkowie stosowali ta broń do powalania hiszpańskich koni. Stosowano także z rozżarzonym kamieniami jako pociski zapalające – taki manewr stosowano przy oblężeniu Cuzco. Czytaj dalej →

Diego Ortiz i Marcos Garcia – hiszpańscy misjonarze na terenach Vilcabamby

Opublikowany przez
Odpowiedz

Diego Ortiz i Marcos Garcia – hiszpańscy misjonarze w Vilcabamba.
2 stycznia 1569 roku Król Hiszpanii Filip II ratyfikuje w Madrycie traktat z Aobamby, W ustaleniach traktatu zapisano miedzy innymi, że na teren Vilcabamby wpuszczeni zostaną dwaj hiszpańscy misjonarze. Pierwszym z nich był Marcos Garcia, przebywający wcześniej w rejonie rzeki Apurimac nawracając Indian z Carco oraz budując kościoły w trzech wioskach, a w pięciu postawił drewniane krzyże. Potem Garcia przebywał w Huarancancalla, nawracając Indian Antis i Pilcosuni.  We wrześniu 1569 do Królestwa Vilcabamba przybywa Diego Ortiz, drugi duchowny, bardziej przychylnie nastawiony do Indian niż Garcia. Ortiz nauczał Indian i leczył, miał u nich większe poparcie i poszanowanie niż Garcia. Czytaj dalej →

Rysunki Felipe Guaman Poma de Ayala

Opublikowany przez
Odpowiedz

Rysunki Felipe Guaman Poma de Ayala. Mówiąc o historii Inków nie można pominąć osoby Felipe Guaman Poma de Ayala, urodzonego ok. 1550 – historyka, kronikarza pochodzenia indiańskiego.
Był on potomkiem arystokratycznych rodów dawnego imperium inkaskiego. Urodził się w prowincji Lucanas. Posługiwał się językiem keczua, w młodym wieku nauczył się jednak także języka kastylijskiego. W keczua jego imię brzmiało Waman (orzeł) Poma. Był tłumaczem hiszpańskich duchownych, zwalczających w drugiej połowie XVI wieku ruchy bałwochwalcze wśród Indian.

Czytaj dalej →

Trzy wyprawy Francisco Pizarro

Opublikowany przez
Odpowiedz

Trzy wyprawy Francisco Pizarro.

Pierwsze wzmianki o bogactwie nieznanego jeszcze przez Europejczyków państwa Inków dotarły do hiszpańskich zdobywców Nowego Świata. Były to zazwyczaj podróże awanturniczych oddziałów pływających po czwartej wyprawie Kolumba – po obszarach środko­wo- i południowo-amerykańskich.
Finansowanie tych pierwszych wypraw odbywało się przez bogatych kupców, którzy pod pretekstem zdobywania nowych ziem dla Hiszpańskiego króla upra­wiali handel niewolnikami i poszukali złota.
Pierwsze wyprawy skierowane na północne wybrzeże Ameryki Południowej wypływały w latach 1508 – 1515 i docierały do zatoki Darien.

Czytaj dalej →

Wojna domowa między Huascarem i Atahualpą – synami Huayna Capaca

Opublikowany przez
Odpowiedz

Wojna domowa między Huascarem i Atahualpą. Przypuszcza się, iż w wyniku rozprzestrzeniających w szybkim tempie chorób, w roku 1527 (lub 1528) zmarł zasiadający na tronie inków Huayna Capac – za którego panowania imperium Tawantinsuyu znacznie się rozwinęło i powiększyło swoje terytorium o podbite ziemie.
Choroby, które wśród mieszkańców Ameryki Południowej niosły takie spustoszenie, pojawiły się na kontynencie wraz z pierwszymi Europejczykami, czyli około roku 1494. Wtedy to, Krzysztof Kolumb, podczas swojej drugiej wyprawy, dotarł do Morza Karaibskiego, zapoczątkowując penetrację okolicznych wysp i wybrzeża kontynentu. Europejczycy, zupełnie nieświadomie, przywieźli ze sobą zarazki odry, kokluszu, grypy i głównie ospy, które rozprzestrzeniały się od północy ku południowych krańcach Ameryki Południowej. 

Czytaj dalej →