Inez Suarez – pierwsza kobieta – konkwistador, która uczestniczyła w podboju imperium Inków.
Pochodziła z Hiszpańskiego miasta Plasenci, koło Estremadury, gdzie urodziła się w roku 1507.
Czytaj dalej
Jose Gabriel Condorcanqui urodził się ok. 1741 roku w Tincie. Był pra-pra wnukiem ostatniego inkaskiego przywódcy – Tupaca Amaru, dlatego gdy stanął na czele powstania Indian przybrał nazwisko Tupac Amaru II.
Dla tych z Państwa, którzy historię Inków znają tylko z podstawowych wiadomości internetowych, Atahualpa kojarzony jest:
Ale czy na pewno należy go tak żałować i mu współczuć?
Czytaj dalej
Państwo Inków prosperowało dobrze i szybko się rozwijało. Trudno to sobie wyobrazić, biorąc pod uwagę fakt, że narody tworzące Imperium nie znały pisma, nie znały koła, nie znały żelaza. Nie znali także wielu zwierząt i roślin, tak potrzebnych do rozwoju gospodarki i rolnictwa.
W pierwszych latach po pojawieniu się Hiszpanów na kontynencie, towary, zwierzęta i rośliny sprowadzane z Hiszpanii były bardzo drogie. Z czasem, gdy polityka rolna i hodowlana doprowadziła do powiększania się stad i pól uprawnych, ceny poszczególnych towarów spadały.
Jak Inkowie dbali o włosy i cerę.
Fryzury różniły się zależnie od plemienia.
Kobiety Inkaskie nosiły długie, czarne włosy, zazwyczaj rozpuszczone, czasem przepasane wąską wstążką.
Czytaj dalej
Kiedy Hiszpańscy konkwistadorzy podbijali tereny Inkaskiego Imperium, jednym z etapów ich działań był podbój ziem dziś leżących na terenie Chile.
Podczas podziału zdobytych ziem, sporą część nadziału w Chile otrzymał Pedro de Valdivia. Był on Hiszpańskim konkwistadorem, który dotarł do Peru w roku 1537, czyli kilka lat po Francisco Pizarro.
Czytaj dalej
Wydarzenia te miały miejsce, gdy corregidorem – hiszpańskim urzędnikiem, reprezentantem władzy królewskiej – miasta Cuzco był Garcilaso de la Vega, ojciec kronikarza Inki Garcilaso de la Vegi.
Pierwsza inicjatywa mieszkańców miasta dotyczyła zebrania funduszy na wykupienie terenu, kościoła i znajdujących się tam innych budynków na rzecz mnichów z zakonu Św. Franciszka.
Czytaj dalej
Cuzco – infrastruktura starej stolicy.
Rozbudowa inkaskiej stolicy, przebiegała równolegle do rozbudowy samego imperium. Działo się tak dlatego, bo Inkowie sprowadzali do Cuzco curaków – czyli lokalnych władców podbitych prowincji. Stosowano przy tym następująca zasadę – jeśli dany curaca pochodził z podbitych terenów leżących na północ od Cuzco, to w Cuzco budował sobie dom w dzielnicy, z której droga wychodziła na północ. I tak samo postępowano w stosunku do curaców z terenów leżących na południe, na wschód i na zachód od stolicy. Jeśli w stolicy pojawiał się curaca z kolejnej podbitej prowincji leżącej np. na północ od Cuzco, to budował on swój dom obok poprzednika, zachowując jednak kolejną zasadę: „każdy z nich zachowywał miejsce odpowiadające swojej prowincji; jeśli znajdowała się po prawej od sąsiedniej, to dom stawiał też po prawej od sąsiada, a jeśli po lewej – to po lewej, a gdy z tyłu – to z tyłu, w takim ładzie i porządku”.
Czytaj dalej
IX władca Inków – Inca Pachacutec – zapisał się w pamięci jako odważny i waleczny zdobywca oraz mądry reformator państwa i prawa.
Kiedy rządził imperium głosił sentencje, które w obecnych czasach nic nie straciły na swojej aktualności. Oto niektóre z nich:
Zapraszam do odwiedzenia strony na Facebook