Ceque – tajemnicze linie kultury Inków, były abstrakcyjnymi liniami mającymi swój początek w świątyni Słońca w Cuzco. W niektórych źródła określane jako ziqi. Stamtąd rozciągały się na całe Tahuantinsuyu, przypominając gigantyczne quipu promienie, mające wielkie znaczenie religijne. Zgodnie z obowiązującym w państwie Inków zwyczajem dzieliły się one na cztery grupy rozchodzące się do poszczególnych prowincji: Chinchaysuyu, Antisuyu, Cuntisuyu i Collasuyu.
Archiwa tagu: podbój
Mitologia andyjska o początkach Inków
Mitologia andyjska o początkach Inków. Gdy grupa pod przywództwem Manco Capaca przybyła do Acamamy, skończył się długi okres jej tułaczki i poszukiwań dogodnych terenów uprawnych.
Zgodnie z mitologią inkaską autorstwa Garcilasa de la Vega, Manco Capac i Mama Ocllo wyłonili się z wód jeziora Titicaca i skierowali się na północ, w celu znalezienia takiej doliny, by magiczny pręt Manco Capaca mógł bez trudu zagłębić się w ziemi. Tak się stało na wzniesieniu zwanym Huanacauri, w pobliżu miejsca, na którym w niedalekiej przyszłości miało powstać Cuzco. Mityczna para założyła w tym miejscu stolicę państwa, ustanawiając dla nowej cywilizacji ład, kulturę, sztukę oraz kult Słońca. Czytaj dalej
Co było zanim w Cuzco pojawili się Inkowie
Co było zanim w Cuzco pojawili się Inkowie?. Hiszpańscy konkwistadorzy podbili imperium Inków. Ale co było wcześniej ? Jak kształtowało się to państwo, jaką drogą dotarło do takiego poziomu rozwoju ?
Niestety nasza wiedza opiera się jedynie na zapiskach pochodzących z okresu po tzw. konkwiście. Inkowie bowiem nie znali pisma, a przekazywanie swojej historii realizowali przez pieśni, malowidła i ustne przekazy.
Jednego możemy być pewni. Państwo Inków nie ma wielowiekowej historii. Swoją potęgę zbudowało głównie na terytoriach i dziedzictwach podbijanych kultur. Państwo Inków było bowiem ostatnim etapem w procesie kształtowania się wysoko rozwiniętych kultur przedhiszpańskich. Czytaj dalej
Symbole narodowe Peru
Symbole narodowe Peru – godło
W godle Peru widnieje lama, krzew koki oraz róg obfitości.
Symbole narodowe Peru – flaga
Symbole narodowe Peru – hymn
Autor tekstu: José de la Torre Ugarte
Kompozytor: José Bernardo Alcedo
Tekst Hymnu:
(Chór)
Somos libres, seámoslo siempre
y antes niegue sus luces el sol,
que faltemos al voto solemne
que la patria al Eterno elevó. Czytaj dalej
Ekspedycje ratunkowe wysłane przez Francisco Pizarro do obleganego przez oddziały Inkaskie miasta Cuzco
Ekspedycje ratunkowe wysłane przez Pizarro do obleganego Cuzco. W roku 1536 Inkowie rozpoczęli rewolucje, którą zainicjował Manco Inka. Z uwagi na to, że był on w tym okresie więziony w Cuzco przez Hiszpanów, rolę organizatora rebelii przejął Villac Umu – główny kapłan świątyni Coricancha.
Manco Inka, który do tej pory stosował metodę dyplomatycznej negocjacji, skłonił się do podjęcia walki, widzą jak konkwistadorzy traktują Indian, jego rodzinę, jak grabią i niszczą dorobek jego przodków. Manco Inca zdawał sobie sprawę, że walka na otwartym terenie z kawalerią hiszpańską, która wykorzystywała konie, była dla armii inkaskiej skazana na niepowodzenie. Jednak z uwagi na ukształtowanie peruwiańskiego terenu, zrodziła się dla Inków szansa odwrócenia tej sytuacji.
Uzbrojenie wojsk Hiszpańskich i Inkaskich
Uzbrojenie wojsk Hiszpańskich i Inkaskich. Armia inkaska posiadała dwa rodzaje broni: ofensywna i defensywną.
Broń ofensywna:
Łuki i strzały – najczęściej używana broń, głównie przez wojowników mieszkających w dżungli. Łuki mogły mieć 2 metry, a strzały długość od 1.2 do 1.5 metra.
Antañaui – oszczepy, miały czubki miedziane lub brązowe w kształcie stożka. Wnikały głęboko w ciało przeciwnika i przebijały tarcze.
Honda lub huaraca, które służyły do rzucania kamieniami. Lina była zakończona trzema odnogami, z umieszczonymi okrągłymi kamieniami. Wojownik rozkręcał linę nad głową, a rzut powodował okręcanie się jej na przeciwniku. Inkowie stosowali ta broń do powalania hiszpańskich koni. Stosowano także z rozżarzonym kamieniami jako pociski zapalające – taki manewr stosowano przy oblężeniu Cuzco. Czytaj dalej
Fotografia Martina Chambi
Fotografia Martina Chambi. Dla tych, którzy chcą zobaczyć jak wyglądało życie w Andach na przełomie XIX i XX wieku, zapraszam do zapoznania się z twórczością fotografa Martina Chambi.
Martín Chambi Jiménez, urodzony w peruwiańskim Puno 5 listopada 1891, był pierwszym, rdzennym fotografem latynoamerykańskim. Uznany za głęboką historyczną i etniczną wartość dokumentacyjną swoich zdjęć, był fotografem portretowym w miastach i wsiach peruwiańskich Andów, a także wykonał wiele zdjęć krajobrazowych, które sprzedawał głównie w formie pocztówek, formatu, którego był pionierem w Peru. Czytaj dalej
Rysunki Felipe Guaman Poma de Ayala
Rysunki Felipe Guaman Poma de Ayala. Mówiąc o historii Inków nie można pominąć osoby Felipe Guaman Poma de Ayala, urodzonego ok. 1550 – historyka, kronikarza pochodzenia indiańskiego.
Był on potomkiem arystokratycznych rodów dawnego imperium inkaskiego. Urodził się w prowincji Lucanas. Posługiwał się językiem keczua, w młodym wieku nauczył się jednak także języka kastylijskiego. W keczua jego imię brzmiało Waman (orzeł) Poma. Był tłumaczem hiszpańskich duchownych, zwalczających w drugiej połowie XVI wieku ruchy bałwochwalcze wśród Indian.
Trzy wyprawy Francisco Pizarro
Trzy wyprawy Francisco Pizarro.
Pierwsze wzmianki o bogactwie nieznanego jeszcze przez Europejczyków państwa Inków dotarły do hiszpańskich zdobywców Nowego Świata. Były to zazwyczaj podróże awanturniczych oddziałów pływających po czwartej wyprawie Kolumba – po obszarach środkowo- i południowo-amerykańskich.
Finansowanie tych pierwszych wypraw odbywało się przez bogatych kupców, którzy pod pretekstem zdobywania nowych ziem dla Hiszpańskiego króla uprawiali handel niewolnikami i poszukali złota.
Pierwsze wyprawy skierowane na północne wybrzeże Ameryki Południowej wypływały w latach 1508 – 1515 i docierały do zatoki Darien.
Wojna domowa między Huascarem i Atahualpą – synami Huayna Capaca
Wojna domowa między Huascarem i Atahualpą. Przypuszcza się, iż w wyniku rozprzestrzeniających w szybkim tempie chorób, w roku 1527 (lub 1528) zmarł zasiadający na tronie inków Huayna Capac – za którego panowania imperium Tawantinsuyu znacznie się rozwinęło i powiększyło swoje terytorium o podbite ziemie.
Choroby, które wśród mieszkańców Ameryki Południowej niosły takie spustoszenie, pojawiły się na kontynencie wraz z pierwszymi Europejczykami, czyli około roku 1494. Wtedy to, Krzysztof Kolumb, podczas swojej drugiej wyprawy, dotarł do Morza Karaibskiego, zapoczątkowując penetrację okolicznych wysp i wybrzeża kontynentu. Europejczycy, zupełnie nieświadomie, przywieźli ze sobą zarazki odry, kokluszu, grypy i głównie ospy, które rozprzestrzeniały się od północy ku południowych krańcach Ameryki Południowej.