W roku 1931 zespół amerykańskich badaczy, pod kierownictwem młodego, zamożnego Roberta Shipeesa z New Jersey przybywa do Peru. Celem zespołu jest przeprowadzenie badań archeologicznych za pomocą samolotu. Jako pierwsi zastosowali taką technikę i z lotu ptaka wykonali fotografie terenów południowego Peru.
Bałwochwalstwo to w rozumieniu Hiszpanów podbijających tereny Peru oddawaniu przeze tubylców czci wizerunkom bóstw – przedstawianych w postaci bałwanów, posągów, kamieni, mumii, wak, itp.
Na ilustracji znajduje się wizerunek bóstwa ze świątyni Pachacamac.
Astrologia u Inków
Inkowie zawsze mieli wzrok skierowany ku niebu. Po pierwsze – bo tam znajdowały się Słońce i Księżyc – ich najważniejsze bóstwa, ale także gwiazdy – w których widzieli swoja przyszłość.
Bacznie obserwowali niebo, choć sami nie za bardzo rozumieli zachodzące tam zjawiska.
Początki andyjskiej archeologii na obszarze dawnego imperium Inków.
Pierwsze wykopaliska w Peru prowadził Ephraim George Squier w roku 1864 – na terenie Pachacamac. Nie były to jeszcze profesjonalne badania archeologiczne – nie stosowano bowiem technik stratygraficznych i w niewielkim stopniu wykorzystywano analizę zespołów archeologicznych.
Czytaj dalej
Na stronie „Feel Peru Travel” – Polskiego Biura Podróży w Ameryce Południowej ukazał się artykuł o Inkach i o Peru – mojego autorstwa. Zapraszam do lektury.
Pchla danina. Z plemieniem Ura (Uru, Uros), zamieszkującym jezioro Titicaca związana jest ciekawa legenda. Byli to ludzie koczujący na wyspach jeziora, mieszkający w trzcinowych chatach i pływający po jeziorze na tratwach wykonywanych z trzciny totora, porastającej brzegi. Posiadali swój własny język i znacznie ciemniejsza karnację od Inków.
Rysunki Felipe Guaman Poma de Ayala. Mówiąc o historii Inków nie można pominąć osoby Felipe Guaman Poma de Ayala, urodzonego ok. 1550 – historyka, kronikarza pochodzenia indiańskiego.
Był on potomkiem arystokratycznych rodów dawnego imperium inkaskiego. Urodził się w prowincji Lucanas. Posługiwał się językiem keczua, w młodym wieku nauczył się jednak także języka kastylijskiego. W keczua jego imię brzmiało Waman (orzeł) Poma. Był tłumaczem hiszpańskich duchownych, zwalczających w drugiej połowie XVI wieku ruchy bałwochwalcze wśród Indian.